ای آفتاب دين مرا درياب، ارباب
واكن ز نورت بر دلم، هر باب، ارباب

در ظلمت شب بی‌فروغت بی‌پناهم
گم می‌شوم بی‌رويت ای مهتاب، ارباب

دنيا پر از دام هوی و خود پرستي ست
دستم بگير از دامن مرداب، ارباب

ای چشمه خورشيد ما را رهنمون باش
تا آب بشناسيم از سرداب، ارباب

ای ناجی دلها و نَجّينا مِنَ الغَم
دريای غم شد گِرد ما گرداب، ارباب